cobejar

Occitan

Etimologia

D'un forma aparentada al latin cupere « desirar ».

Prononciacion

/kuβeˈd͡ʒa/, /kuβeˈd͡ʒa/

França (Bearn) : escotar « cobejar » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « cobejar »

Sillabas

co | be | jar (3)

Vèrb

cobejar

1. Desirar fortament la possession.

Derivats

• cobejaire
• cobejós

Traduccions

anglés: to covet (en) catalan: cobejar (ca) espanhòl: codiciar (es)

francés: convoiter (fr) italian: concupire (it)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	cobejar
Gerondiu	cobejant
Participi passat
	singular			plural
masculin	cobejat			cobejats
femenin	cobejada			cobejadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	cobegi cobege	cobejas	cobeja	cobejam	cobejatz	cobejan
Imperfach	cobejavi	cobejavas	cobejava	cobejàvem	cobejàvetz	cobejavan
Preterit	cobegèri	cobegères	cobegèt	cobegèrem	cobegèretz	cobegèron
Futur	cobejarai	cobejaràs	cobejarà	cobejarem	cobejaretz	cobejaràn
Condicional	cobejariái	cobejariás	cobejariá	cobejariam	cobejariatz	cobejarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	cobege	cobeges	cobege	cobegem	cobegetz	cobegen
Imperfach	cobegèssi	cobegèsses	cobegès cobegèsse	cobegèssem	cobegèssetz	cobegèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	cobeja !	—	cobegem !	cobejatz !	—
Negatiu	—	cobeges pas !	—	cobegem pas !	cobegetz pas !	—
Nòtas