codièr

Occitan

Tres codièrs de fusta.

Etimologia

De cot, del latin cōs, cōtis.

Prononciacion

/ku'djɛ/

Nom comun

codièr masculin

1. Agr. Estug de fusta o de bana, que los dalhaires pòrtan a la cinta e que conten la cot e l'aiga per la banhar.

Variantas dialectalas

• codial
• codièra / codèira
• colher
• cop
• cutèir

Traduccions

alemand: Kumpf (de) aragonés: escopulión (an) catalan: coder (ca) francés: coffin (fr)