concebre

Occitan

Etimologia

Del latin concĭpĕre.

Prononciacion

/kunˈseβɾe/, /kunˈseβɾe/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « concebre »

Sillabas

con | ce | bre (3)

Vèrb

concebre

1. Desvolopar una idèa, un pensament.
2. Per una femna, èsser emprenhada (concebre un èsser vivent).

Derivats

• concebable
• concebement

Mots aparentats

• concepcion
• concèpte
• conceptual

Traduccions

alemand: konzipieren (de) anglés: to conceive (en) catalan: concebre (ca)

espanhòl: conceber (es) francés: concevoir (fr) italian: concepire (it)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	concebre
Gerondiu	concebent
Participi passat
	singular			plural
masculin	concebut			concebuts
femenin	concebuda			concebudas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	concebi concebe	concebes	concep	concebèm	concebètz	concebon
Imperfach	concebiái	concebiás	concebiá	concebiam	concebiatz	concebián
Preterit	concebèri	concebères	concebèt	concebèrem	concebèretz	concebèron
Futur	concebrai	concebràs	concebrà	concebrem	concebretz	concebràn
Condicional	concebriái	concebriás	concebriá	concebriam	concebriatz	concebrián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	concépia	concépias	concépia	concepiam	concepiatz	concépian
Imperfach	concebèsse	concebèsses	concebèsse	concebèssem	concebèssetz	concebèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	concep !	—	concepiam !	concebètz !	—
Negatiu	—	concépias pas !	—	concepiam pas !	concepiatz pas !	—
Nòtas