concomitància

Occitan

Etimologia

Del vèrbe latin concomitari « acompanhar », del prefixe con- (« ensemble ») e de comitari (« èsser ligat »).

Prononciacion

/kunkumiˈtansjo̞/, /kunkumiˈtansjo̞/

Sillabas

con|co|mi|tàn|cia

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
concomitància	concomitàncias
[kunkumiˈtansjo̞]	[kunkumiˈtansjo̞s]

concomitància masculin

1. Coexisténcia de diferents fachs.

Traduccions

alemand: begleitend (de) anglés: concomitance (en) basc: bateraezintasuna (eu) catalan: concomitància (ca) espanhòl: concomitancia (es)

francés: concomitance (fr) friolan: italian: concomitanza (it) piemontés: portugués: concomitância (pt)

Catalan

Etimologia

Del vèrbe latin concomitari « acompanhar », del prefixe con- (« ensemble ») e de comitari (« èsser ligat »).

Prononciacion

[?]

Sillabas

con|co|mi|tàn|cia

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
concomitància	concomitàncies

concomitància masculin

1. concomitància