congenital

Occitan

Del latin congenitus « nascut amb ».

Prononciacion

/kond͡ʒeniˈtal/, /kond͡ʒeniˈtal/

Sillabas

con|ge|ni|tal

Adjectiu

congenital (lengadocian)

Declinason
Dialècte : langadocian
	Singular	Plural
Masculin	congenital	congenitals
	[kond͡ʒeniˈtal]	[kond͡ʒeniˈtals]
Femenin	congenitala	congenitalas
	[kond͡ʒeniˈtalo̞]	[kond͡ʒeniˈtalo̞s]

1. (medecina) Qu'es present tre la naissença, en parlant d'unas infirmitats, mas pas sempre ereditari.
2. (per extension) Qualifica quinas que sián disposicions qu’òm pòrta en naissent.
3. (figurat) Ontologic.

Variantas dialectalas

• congenitau (provençau, gascon)

Sinonims

• innat

Traduccions

alemand: angeboren (de) anglés: congenital (en) basc: catalan: congènit (ca), ingènit (ca)

espanhòl: congénito (es) francés: congénital (fr) italian: congenito (it) portugués: congénito (pt) (Portugal), congênito (pt) (Brasil)

Anglés

Del latin congenitus « nascut amb ».

Prononciacion

[?]

Reialme Unit (Southern England) : escotar « congenital »

Sillabas

con|ge|ni|tal

Adjectiu

congenital

1. (medecina) congenital ^(en)