infirmitat

Occitan

Etimologia

Manlèu sabentós del latin infirmitas « flaquesa, malautiá »

Prononciacion

lengadocian, gascon /infiɾmiˈtat/, /infiɾmiˈtat/

escotar « infirmitat »

provençau /ĩⁿfiʀˈmita/, /ĩⁿfiʀˈmita/

Sillabas

in|fir|mi|tat

Nom comun

infirmitat femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
infirmitat	infirmitats
[infiɾmiˈtat]	[infiɾmiˈtats]

1. Deca congenitala o accidentala que geina o empacha lo foncionament de tala o tala partida de l’organisme.
2. Al pròpri o al figurat, imperfeccion naturala, manca de fòrça, flaquesa, fragilitat per èsser ben, deca, imperfeccion.

Parents

• infirm

Sinonims

• malandra

Traduccions

alemand: Gebrechen (de), Kränklichkeit (de), Gebrechlichkeit (de) anglés: sickliness (en), infirmity (en), weakness (en) basc: catalan: xacra (ca)

espanhòl: achaque (es), reliquia (es), enfermedad (es) francés: infirmité (fr) italian: reliquato (it), infermità (it), invalidità (it) portugués: enfermidade (pt), incapacidade (pt), doença (pt)