conjugar

Occitan

Etimologia

Del latin *conjugare.

Prononciacion

/kund͡ʒyˈɣa/, /kund͡ʒyˈɣa/

Vèrb

conjugar

1. Utilizar las formas d'un vèrb en foncion de las personas, del temps, del mòde.

Mots aparentats

• conjugason

Traduccions

alemand: konjugieren (de) anglés: to conjugate (en) catalan: conjugar (ca) chèc: časovat (cs) espanhòl: conjugar (es)

francés: conjuguer (fr) italian: coniugare (it) portugués: conjugar (pt) rus: спрягать (ru) imperfectiu

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	conjugar
Gerondiu	conjugant
Participi passat
	singular			plural
masculin	conjugat			conjugats
femenin	conjugada			conjugadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	conjugui conjugue	conjugas	conjuga	conjugam	conjugatz	conjugan
Imperfach	conjugavi	conjugavas	conjugava	conjugàvem	conjugàvetz	conjugavan
Preterit	conjuguèri	conjuguères	conjuguèt	conjuguèrem	conjuguèretz	conjuguèron
Futur	conjugarai	conjugaràs	conjugarà	conjugarem	conjugaretz	conjugaràn
Condicional	conjugariái	conjugariás	conjugariá	conjugariam	conjugariatz	conjugarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	conjugue	conjugues	conjugue	conjuguem	conjuguetz	conjuguen
Imperfach	conjuguèssi	conjuguèsses	conjuguès conjuguèsse	conjuguèssem	conjuguèssetz	conjuguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	conjuga !	—	conjuguem !	conjugatz !	—
Negatiu	—	conjugues pas !	—	conjuguem pas !	conjuguetz pas !	—
Nòtas