constància

Occitan

Etimologia

Del latin constantia.

Prononciacion

/kunsˈtansjo̞/, /kunsˈtansjo̞/, provençau /kũⁿsˈtãⁿsjo̞/, /kũⁿsˈtãⁿsjo̞/

Sillabas

con|stàn|cia

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
constància	constàncias
[kunsˈtansjo̞]	[kunsˈtansjo̞s]

constància

1. Fermesa de l’arma que li permet de resistir a las causas capablas de la trebolar, coma la dolor, l’adversitat, los torments, etc.
2. Perseverança.

Antonims

• inconstància

Traduccions

alemand: Konstanz (de) anglés: constancy (en) basc: konkortziko (eu) catalan: constància (ca)

espanhòl: constancia (es) francés: constance (fr) italian: costanza (it) portugués: constância (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin constantia.

Prononciacion

oriental /kunsˈtansiə/, /kunsˈtansiə/, occidental /konsˈtansia/, /konsˈtansia/

Sillabas

con|stàn|cia

Adjectiu

Declinason
Singular	Plural
constància	constàncies

constància

1. constància ^(oc)