dalfin

Dalfin escur

Occitan

Etimologia

Del latin delphīnus, manlevat al grèc δελφις, δελφινος.

Prononciacion

/dalˈfi/, /dalˈfi/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « dalfin »

Sillabas

dal | fin (2)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
dalfin	dalfins
[dalˈfi]	[dalˈfis]

dalfin masculin

1. Los dalfins son de mamifèrs aqüatics de la familha dels Cetacèus.
2. Títol de qualques princes.

Variantas dialectalas

• daufin

Derivats

• Dalfinat

Traduccions

albanés: delfin (sq) alemand: Delfin (de) masculin anglés: dolphin (en) asturian: toliña (ast), golfín (ast), llofín (ast) catalan: dofí (ca) masculin chèc: delfín (cs) danés: delfin (da) espanhòl: delfín (es) masculin esperanto: delfeno (eo) francés: dauphin (fr) masculin ido: delfino (io) italian: delfino (it) masculin lituanian: delfinas (lt) masculin

makah: c̓i·ɫk̓u·ˀ (myh) neerlandés: dolfijn (nl) norvegian: delfin (no) ongrés: delfin (hu) polonés: delfin (pl) portugués: boto (pt), delfim, golfinho romanés: delfin (ro) suedés: delfin (sv) tlingit: ḵʼaan (tli) turc: yunusbalığı (tr) ucraïnian: дельфін (uk) zolo: ihlengethwa (zu)