denegar

Occitan

Etimologia

1. Del latin negare.

Prononciacion

[dene'ɣa]

Sillabas

de | ne | gar (3)

Vèrb

denegar v. tr.

1. Dire que çò que qualqu'un afirma es pas la vertat.

Traduccions

• anglés: to deny ^(en)
• catalan: denegar ^(ca)
• espanhòl: negar ^(es)
• francés: nier ^(fr)(2)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	denegar
Gerondiu	denegant
Participi passat
	singular			plural
masculin	denegat			denegats
femenin	denegada			denegadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	denegui denegue	denegas	denega	denegam	denegatz	denegan
Imperfach	denegavi	denegavas	denegava	denegàvem	denegàvetz	denegavan
Preterit	deneguèri	deneguères	deneguèt	deneguèrem	deneguèretz	deneguèron
Futur	denegarai	denegaràs	denegarà	denegarem	denegaretz	denegaràn
Condicional	denegariái	denegariás	denegariá	denegariam	denegariatz	denegarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	denegue	denegues	denegue	deneguem	deneguetz	deneguen
Imperfach	deneguèssi	deneguèsses	deneguès deneguèsse	deneguèssem	deneguèssetz	deneguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	denega !	—	deneguem !	denegatz !	—
Negatiu	—	denegues pas !	—	deneguem pas !	deneguetz pas !	—
Nòtas

• Lengadocian: