desconsolar
Occitan
Etimologia
De consolar amb lo prefix des-.
Prononciacion
/deskunsuˈla/
França (Bearn) : escotar « desconsolar »
Vèrb
desconsolar
- Causar de tristesa.
Traduccions
Conjugason
Lengadocian
| Infinitiu | desconsolar | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Gerondiu | desconsolant | |||||
| Participi passat | ||||||
| singular | plural | |||||
| masculin | desconsolat | desconsolats | ||||
| femenin | desconsolada | desconsoladas | ||||
| Mòde indicatiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Present | desconsòli desconsòle[N 1] |
desconsòlas | desconsòla | desconsolam | desconsolatz | desconsòlan |
| Imperfach | desconsolavi | desconsolavas | desconsolava | desconsolàvem | desconsolàvetz | desconsolavan |
| Preterit | desconsolèri | desconsolères | desconsolèt | desconsolèrem | desconsolèretz | desconsolèron |
| Futur | desconsolarai | desconsolaràs | desconsolarà | desconsolarem | desconsolaretz | desconsolaràn |
| Condicional | desconsolariái | desconsolariás | desconsolariá | desconsolariam | desconsolariatz | desconsolarián |
| Mòde subjonctiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Present | desconsòle | desconsòles | desconsòle | desconsolem | desconsoletz | desconsòlen |
| Imperfach | desconsolèssi | desconsolèsses | desconsolès desconsolèsse |
desconsolèssem | desconsolèssetz | desconsolèsson |
| Mòde imperatiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Afirmatiu | — | desconsòla ! | — | desconsolem ! | desconsolatz ! | — |
| Negatiu | — | desconsòles pas ! | — | desconsolem pas ! | desconsoletz pas ! | — |
| Nòtas | ||||||
| ||||||
Catalan
Etimologia
De consolar amb lo prefix des-.
Prononciacion
/dəskunsuˈɫa/ (oriental central), /dəskonsoˈɫa/, /dəskunsuˈɫa/ (balear), /deskonsoˈɫa/ (nòrd-occidental), /deskonsoˈɫaɾ/ (valencian)
Vèrb
desconsolar