diu

Los dius deus Grècs ancians

Occitan

Etimologia

Del latin deus.

Prononciacion

/diw/, /diw/ (gascon), /diː/, /diː/ (naut lemosin)

França (Bearn) - Gascon : escotar « diu »

Sillabas

diu

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
	Singular	Plural
Masculin	diu	dius
	[diw]	[diws]
Femenin	divessa	divessas
	[diˈweso]	[diˈwesos]

diu masculin (gascon) (lemosin)

1. Reli. Èsser subrenatural e imortal, dotat de poders superiors, venerat per una religion.

Variantas dialectalas

• dieu

Traduccions

alemand: Gott (de) masculin anglés: god (en) catalan: déu (ca) masculin espanhòl: dios (es) masculin

francés: dieu (fr) masculin italian: dio (it) masculin zolo: isithixo (zu)