dowolić

Naut sorab

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

[?]

Vèrb

dowolić perfectiu

1. Permetre.

dowolić sej perfectiu

1. Se permetre, s'ofrir.

Mots aparentats

• dowolnosć

Naut sorab

Infinitiu	dowolić
Participi passat
	singular
masculin	dowoleny
femenin	dowolena
neutre	dowolene
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural			dual
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ja	ty	wón wona wono wone	my	vy	woni wone	mój	wój	wonaj wonej
Present	dowolu	dowoliš	dowoli	dowolimy	dowoliće	dowola	dowolimoj	dowolitaj dowolitej	dowolitaj dowolitej
Preterit	dowolich	dowoli	dowoli	dowolichmy	dowolišće	dowolichu	dowolichmoj	dowolištaj dowolištej	dowolištaj dowolištej
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural			dual
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ja	ty	wón wona wono wone	my	vy	woni wone	mój	wój	wonaj wonej
Imperatiu	—	dowol !	—	dowolmy !	dowolće !	—	dowolmoj !	dowoltaj ! dowoltej !	—
Passat
Nombre	singular			plural			dual
Masculin	dowolił			dowolili			dowoliłoj
Femenin	dowoliła			dowoliłe			dowoliłoj
Neutre	dowoliło			dowoliłe			dowoliłoj
Nòtas

Referéncias

• Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.

• Soblex - hornjoserbsko-němski słownik