ofrir
Occitan
Etimologia
Del latin vulgar *offerire, del classic offerre.
Prononciacion
/uˈfɾi/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « ofrir »
Vèrb
ofrir
- Far de presents.
Sinonims
Traduccions
Conjugason
Lengadocian
| Infinitiu | ofrir | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Gerondiu | ofrissent | |||||
| Participi passat | ||||||
| singular | plural | |||||
| masculin | ofèrt | ofèrts | ||||
| femenin | ofèrta | ofèrtas | ||||
| Mòde indicatiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Present | ofrissi | ofrisses | ofrís | ofrissèm | ofrissètz | ofrisson |
| Imperfach | ofrissiái | ofrissiás | ofrissiá | ofrissiam | ofrissiatz | ofrissián |
| Preterit | ofriguèri | ofriguères | ofriguèt | ofriguèrem | ofriguèretz | ofriguèron |
| Futur | ofrirai | ofriràs | ofrirà | ofrirem | ofriretz | ofriràn |
| Condicional | ofririái | ofririás | ofririá | ofririam | ofririatz | ofririán |
| Mòde subjonctiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Present | ofrisca | ofriscas | ofrisca | ofriscam | ofriscatz | ofriscan |
| Imperfach | ofriguèsse | ofriguèsses | ofriguèsse | ofriguèssem | ofriguèssetz | ofriguèsson |
| Mòde imperatiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Afirmatiu | — | ofrís ! | — | ofriscam ! | ofrissetz ! | — |
| Negatiu | — | ofriscas pas ! | — | ofriscam pas ! | ofriscatz pas ! | — |