ofrir

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin vulgar *offerire, del classic offerre.

Prononciacion

[uˈfɾi]

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « ofrir »

Open book 01.svgVèrb

ofrir

  1. Far de presents.

Sinonims

Reviradas

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu ofrir
Gerondiu ofrissent
Participi passat
singular plural
masculin ofèrt ofèrts
femenin ofèrta ofèrtas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present ofrissi ofrisses ofrís ofrissèm ofrissètz ofrisson
Imperfach ofrissiái ofrissiás ofrissiá ofrissiam ofrissiatz ofrissián
Preterit ofriguèri ofriguères ofriguèt ofriguèrem ofriguèretz ofriguèron
Futur ofrirai ofriràs ofrirà ofrirem ofriretz ofriràn
Condicional ofririái ofririás ofririá ofririam ofririatz ofririán
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present ofrisca ofriscas ofrisca ofriscam ofriscatz ofriscan
Imperfach ofriguèsse ofriguèsses ofriguèsse ofriguèssem ofriguèssetz ofriguèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu ofrís ! ofriscam ! ofrissetz !
Negatiu ofriscas pas ! ofriscam pas ! ofriscatz pas !