elògi

Occitan

Etimologia

Del latin elogium (« epitafi »), influenciat del grèc εὐλογία eulogia (« lausenja », « elògi »).

Prononciacion

/eˈlɔd͡ʒi/, /eˈlɔd͡ʒi/, /eˈlɔʒi/, /eˈlɔʒi/ França (Bearn) : escotar « elògi »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
elògi	elògis
[eˈlɔd͡ʒi]	[eˈlɔd͡ʒis]

elògi masculin

1. Discors o paraula en laus de qualqu’un o de quicòm.
2. Lausenja.

Parents

• elogiós
• elogiosament

Sinonims

• panegiric

Traduccions

alemand: Eloge (de) anglés: eulogy (en) basc: gorazarre (eu) catalan: elogi (ca)

espanhòl: elogio (es) francés: éloge (fr) italian: elogio (it) portugués: elogio (pt)