electrogèn

Occitan

Etimologia

De electro- (relatiu a l'electricitat) amb lo sufixe gèn (que genèra)

Prononciacion

/elektɾuˈd͡ʒɛn/, /elektɾuˈd͡ʒɛn/, /elektɾuˈʒɛn/, /elektɾuˈʒɛn/, provençau /elektʀuˈd͡ʒɛ̃ⁿ/, /elektʀuˈd͡ʒɛ̃ⁿ/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	electrogèn	electrogèns
	[elektɾuˈd͡ʒɛn]	[elektɾuˈd͡ʒɛns]
Femenin	electrogèna	electrogènas
	[elektɾuˈd͡ʒɛno̞]	[elektɾuˈd͡ʒɛno̞s]

electrogèn

1. Que genèra d'electricitat.

Derivats

• grop electrogèn

Traduccions

alemand: Elektrogen (de) anglés: electrogenic (en) basc: catalan: electrogen (ca)

espanhòl: electrógeno (es) francés: électrogène (fr) italian: elettrogeno (it) portugués: electrogéneo (pt)