gèn

Occitan

Etimologia

Manlèu sabent del grèc ancian γένος, génos (« generacion, naissença, origina »).

Prononciacion

/d͡ʒɛn/, /d͡ʒɛn/

Sillabas

gèn

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
gèn	gèns
[d͡ʒɛn]	[d͡ʒɛns]

gèn masculin

1. (genetica) Unitat de basa de l’informacion biologica que se transmet de generacion en generacion.

Parents

• genetic
• generacion

Traduccions

alemand: Gen (de) anglés: gene (en) catalan: gen (ca) espanhòl: gen (es)

francés: gène (fr) italian: gene (it) neerlandés: portugués: gene (pt)