empachar

Occitan

Etimologia

Del francés ancian empeechier, eissit del latin impedicāre.

Prononciacion

/empaˈt͡ʃa/, /empaˈt͡ʃa/

França (Bearn) : escotar « empachar » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « empachar »

Sillabas

em | pa | char (3)

Vèrb

empachar

1. Far obstacle a l'execucion de quicòm.

Derivats

• empacha
• empachament

Traduccions

alemand: hindern (de) anglés: to stop (en), to prevent (en) catalan: impedir (ca), entrebrancar (ca) espanhòl: impedir (es)

francés: empêcher (fr) italian: impedire (it) portugués: impedir (pt) sicilian: mpidiri (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	empachar
Gerondiu	empachant
Participi passat
	singular			plural
masculin	empachat			empachats
femenin	empachada			empachadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	empachi empache	empachas	empacha	empacham	empachatz	empachan
Imperfach	empachavi	empachavas	empachava	empachàvem	empachàvetz	empachavan
Preterit	empachèri	empachères	empachèt	empachèrem	empachèretz	empachèron
Futur	empacharai	empacharàs	empacharà	empacharem	empacharetz	empacharàn
Condicional	empachariái	empachariás	empachariá	empachariam	empachariatz	empacharián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	empache	empaches	empache	empachem	empachetz	empachen
Imperfach	empachèssi	empachèsses	empachès empachèsse	empachèssem	empachèssetz	empachèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	empacha !	—	empachem !	empachatz !	—
Negatiu	—	empaches pas !	—	empachem pas !	empachetz pas !	—
Nòtas