eretièra

Occitan

Etimologia

Femenin de eretièr.

Prononciacion

/eɾeˈtjɛɾo/, /eɾeˈtjɛɾo/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « eretièra »

Sillabas

e | re | tiè |ra

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	eretièr	eretièrs
	[eɾeˈtjɛ]	[eɾeˈtjɛs]
Femenin	eretièra	eretièras
	[eɾeˈtjɛɾo]	[eɾeˈtjɛɾos]

eretièra masculin

1. Femna que recep un eretatge.

Variantas dialectalas

• eretèra (gascon)
• aretèra (gascon)
• eiretiera (provençal), (lemosin)

Traduccions

alemand: Erbin (de) femenin anglés: heiress (en) catalan: hereua (ca) femenin, hereva (ca) femenin

espanhòl: heredera (es) masculin francés: héritiere (fr) masculin italian: erede (it) masculin o femenin