eretièr

Occitan

Etimologia

Del latin hereditarius, derivat de heres.

Prononciacion

/eɾeˈtjɛ/, /eɾeˈtjɛ/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « eretièr »

Sillabas

e | re | tièr

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	eretièr	eretièrs
	[eɾeˈtjɛ]	[eɾeˈtjɛs]
Femenin	eretièra	eretièras
	[eɾeˈtjɛɾo]	[eɾeˈtjɛɾos]

eretièr masculin

1. Òme que recep un eretatge.

Variantas dialectalas

• eretèr (gascon)
• aretèr (gascon)
• eiretier (provençal), (lemosin)

Traduccions

anglés: heir (en) catalan: hereu (ca) masculin espanhòl: heredero (es) masculin

francés: héritier (fr) masculin italian: erede (it) masculin o femenin