esclopièr

Occitan

Etimologia

D'esclòp amb lo sufix -ièr.

Prononciacion

/eskluˈpjɛ/, /eskluˈpjɛ/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « esclopièr »

Sillabas

es | clo | pièr (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
esclopièr	esclopièrs
[eskluˈpjɛ]	[eskluˈpjɛs]

esclopièr masculin

1. Persona que farga, o vend, d'esclòps.

   Fabricant de licors e cardaire de lana,

   Per l'amor del bon Dieu, l'abat Robèrt fariá

   Petaçaire, esclopièr, quane mestièr que siá (Arsèni Vermenosa, dins Inédits languedociens, p. 288)

Traduccions

alemand: Holzschuhmacher (de) masculin anglés: sabotier (en), clog maker (en) catalan: escloper (ca) masculin

espanhòl: zuequero (es) masculin francés: sabotier (fr) masculin italian: zoccolaio (it) masculin