escrivan

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *scribanem, acusatiu del latin classic scriba.

Prononciacion

lengadocian, gascon /eskɾiˈβa/, /eskɾiˈβa/

provençau /eskʀiˈvãⁿ/, /eskʀiˈvãⁿ/

França (Bearn) : escotar « escrivan »

Sillabas

es|cri|van

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
escrivan	escrivans
[eskɾiˈβa]	[eskɾiˈβas]

escrivan masculin, (femenin: escrivana)

1. Autor qu’escriu de libres o d'autras òbras literàrias.
   • -Escrivan ... Escrivan ... marmonèt Martin lo vièlh. De qu'es aquò, escrivan ? Un mestièr de fenhant e de crèbamisèria ! «Contes dels Balssàs», (Joan Bodon), 1953

Mots aparentats

• escrivassièr
• escriveire

Derivats

• escrivaniá

Locucions derivadas

• escrivan public

Traduccions

alemand: Schriftsteller (de) masculin anglés: writer (en) basc: idazle (eu) catalan: escriptor (ca) masculin chèc: spisovatel (cs) espanhòl: escritor (es) masculin esperanto: verkisto (eo) francés: écrivain (fr) masculin islandés: rithöfundur (is) italian: scrittore (it) masculin neerlandés: schrijver (nl) naut sorab: pisar (hsb) masculin ongrés: iró (hu) polonés: pisarz (pl) masculin portugués: escritor (pt) masculin romanés: scriitor (ro) rus: писатель (ru) ucraïnian: письменник (uk)