Occitan

Del grèc ancian σπορά « ensemenada ».

gascon, lengadocian /esˈpɔɾo̞/

provençau /esˈpʀə/

es|pò|ra

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
espòra	espòras
[esˈpɔɾo̞]	[esˈpɔɾo̞s]

espòra femenin

(botanica) Element reproductor dels vegetals (mai que tot los criptogamas), en general unicellulars (mas pluricellulars per unes fonges), non implicat dins la reproduccion sexuala.
(biologia) Forma de resisténcia de la bacteria que torna prene una forme vegetativa al moment de la germinacion.