exasperar

Occitan

Etimologia

Del latin exasperare « far venir rufe, aspre », e al figurat « irritar, exasperar » »

Prononciacion

lengadocian /et͡saspe'ɾa/, /et͡saspe'ɾa/, gascon /et͡saspe'ɾa/, /et͡saspe'ɾa/, provençau /egzaspe'ʀa/, /egzaspe'ʀa/

Sillabas

ex|as|pe|rar

Vèrb

exasperar

1. Aumentar, acréisser, avivar, exacerbar.
2. (medecina) Far venir un mal encara mai intens.
3. Asimar, encanissar, irritar fins a l’excès.

Derivats

• exasperant
• exasperacion
• exasperadament

Traduccions

alemand: übersteigern (de) anglés: exasperate (en) basc: catalan: exasperar (ca)

espanhòl: exasperar (es) francés: exaspérer (fr) italian: esasperare (it) portugués: exasperar (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin exasperare « far venir rufe, aspre », e al figurat « irritar, exasperar » »

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « exasperar »

Prononciacion

Oriental: /əɡzəspəˈɾa/, /əɡzəspəˈɾa/

Occidental: nord-occidental /eɡzaspeˈɾ/, /eɡzaspeˈɾ/, valencian /eɡzaspeˈɾaɾ/, /eɡzaspeˈɾaɾ/

Sillabas

ex|as|pe|rar

Vèrb

exasperar

1. exasperar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin exasperare « far venir rufe, aspre », e al figurat « irritar, exasperar » »

Prononciacion

/eɣ̞saspeˈɾaɾ/, /eɣ̞saspeˈɾaɾ/

Sillabas

ex|as|pe|rar

Vèrb

exasperar

1. exasperar ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin exasperare « far venir rufe, aspre », e al figurat « irritar, exasperar » »

Prononciacion

Portugal /izɐʃpɨˈɾaɾ/, /izɐʃpɨˈɾaɾ/; Brasil /ezaʃpeˈɾaɾ/, /ezaʃpeˈɾaɾ/, /izaspeˈɾa/, /izaspeˈɾa/

Sillabas

ex|as|pe|rar

Vèrb

exasperar

1. exasperar ^(oc)