extravagància

Occitan

Etimologia

De estravagar.

Prononciacion

lengadocian, gascon /estɾaβaˈɣansi(o̞)/, /estɾaβaˈɣansi(o̞)/

provençau /estavaˈgansi/, /estavaˈgansi/

Sillabas

ex|tra|va|gàn|cia

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
extravagància	extravagàncias
[estɾaβaˈɣansi(o̞)]	[estɾaβaˈɣansi(o̞)s]

extravagància femenin

1. Accion o resultat d'extravagar, discors extravagant.
2. Estranhetat, incoeréncia, folitge.

Traduccions

alemand: Extravaganz (de) anglés: extravagance (en) basc: Extravaganz (eu) catalan: extravagància (ca)

espanhòl: extravagancia (es) francés: extravagance (fr) italian: stravaganza (it) portugués: extravagância (pt)

Catalan

Etimologia

De estravagar.

Prononciacion

Balearic /əkstɾəvəˈɡansiə/, /əkstɾəvəˈɡansiə/

Central /əkstɾəbəˈɡansiə/, /əkstɾəbəˈɡansiə/

Valencian /ekstɾavaˈɡansia/, /ekstɾavaˈɡansia/

Sillabas

ex|tra|va|gàn|cia

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
extravagància	extravagàncies

extravagància femenin

1. extravagància ^(oc)