faïna

Faïna.

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar fagina.

Prononciacion

/faˈino/, /faˈino/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « faïna »

Sillabas

fa | ï | na (3)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
faïna	faïnas
[faˈino]	[faˈinos]

faïna femenin

1. Zool. Espècia de mamifèr carnassièr, de la familla mustelidae de còs prim e de morre alongat.(Martes foina).

Variantas dialectalas

• hagina (gascon)

Traduccions

alemand: Steinmarder (de) masculin anglés: beech marten (en) asturian: fuina (ast), fuina de la papalba blanca (ast), garduña (ast) basc: lepazuri (eu) catalan: fagina (ca) femenin cazac: тас сусары (kk) curd: bokenge (ku) espanhòl: garduña (es) femenin estonian: kivinugis (et) francés: fouine (fr) femenin

friolan: faìne (fur) femenin frison: stienmurd (fy) frison del nòrd: stianelk (frr) frison saterlandés: steenmodder (stq) italian: faina (it) femenin mongòl: хадны суусар (mn) portugués: fuinha (pt) femenin rus: каменная куница (ru), белодушка (ru)