filantròpa
Occitan
Etimologia
Del grèc ancian φιλάνθρωπος, filánthropos.
Prononciacion
/fi.lan'tɾɔ.pɔ/
fi | lan | trò | pa (3)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| filantròp | filantròps |
| [fi.lan'tɾɔ.pɔ] | [fi.lan'tɾɔ.pɔs] |
filantròpa femenin (equivalent masculin filantròp)
- Femna qu'agrada los èssers umans.
- (En particular) Aquesta que s’ocupa de melhorar l'astre dels umans.