misantròpa
Occitan
Etimologia
Del grèc ancian μισάνθρωπος, misánthrôpοs, compausat de μισέω, miséô (« odiar ») e de ἄνθρωπος, anthropos (« Òme »).
Prononciacion
/mi.zan'tɾɔ.pɔ/
mi | san | trò | pa (4)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| misantròpa | misantròpas |
| [mi.zan'tɾɔ.pɔ] | [mi.zan'tɾɔ.pɔs] |
misantròpa femenin (equivalent masculin : misantròp)
- Femna que pòt pas endurar los èssers umans.
- (En particular) Aquesta, qu'es de constunh malgraciosa, tristum e que fugís las relacions amb los autres.