fusèl

Daus fusèls

Occitan

Etimologia

Del latin tardier *fūsĕllus, diminutiu de fusus, «fus».

Prononciacion

/fyˈzɛl/, /fyˈzɛl/

Nom comun

Declinason
Dialècte : auvernhat
Singular	Plural
fusèl	fusèls
[fyˈzɛl]	[?]

fusèl masculin (auvernhat) (lengadocian)

1. Baston de bòsc que permís lo filatge d'un teissut.
   • fusèl orari: Zòna orària sus la planeta.

Variantas dialectalas

• fus
• hus (gascon)
• husèth (gascon)
• fuseu (lemosin)

Derivats

• fuselatge

Locucions derivadas

• fusèl orari

Traduccions

alemand: Spindel (de) femenin anglés: spindle (en) bielorús: верацяно (be) neutre catalan: fus (ca) masculin

espanhòl: huso (es) masculin francés: fuseau (fr) masculin rus: веретено (ru) neutre ucraïnian: веретено (uk) neutre