genibrièr

Fuèlhas e granas de genibrièr

Occitan

Etimologia

Del latin jūnĭpĕrus

Prononciacion

/d͡ʒeniˈβriɛ/, /d͡ʒeniˈβriɛ/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « genibrièr »

Sillabas

ge | ni | bri | èr (4)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
genibrièr	genibrièrs
[d͡ʒeˈniβriɛ]	[d͡ʒeˈniβriɛs]

genibre masculin

1. Bot. Arbust de la familha de las cupressàcias, de fuèlhas linearas ponchairas, amb una rega blanquinosa a la cara superiora e de fruchas de color blava fosca (Juniperus communis).

Variantas dialectalas

• genibre
• genèbre (provençal)
• genebrier (provençal), (lemosin)
• gebrèr (gascon)
• gimbrèr (gascon)

Traduccions

alemand: Wacholder (de) anglés: juniper (en) aromanés: giuneapine (rup) bulgar: хвойна (bg) catalan: ginebre (ca) chèc: jalovec (cs) danés: ene (da) ebrèu: ערער (he) espanhòl: enebro (es) esperanto: junipero (eo) estonian: kadakas (et) finlandés: francés: genièvre (fr), genévrier (fr) gaelic irlandés:

gaelic escocés: islandés: italian: ginepro (it) leton: navajo: gad (nv) neerlandés: jeneverbes (nl) norvegian: einer (no) ongrés: boróka (hu) polonés: jałowiec (pl) portugués: zimbro (pt), junípero (pt) romanés: ienupăr (ro) suedés: turc: ardıç (tr) ucraïnian: яловець (uk)