gome

Veire tanben : goma

Occitan

Etimologia

De

Prononciacion

/ˈgume/, /ˈgume/

Lengadocian : escotar « gome »

Sillabas

go|me

Nom comun

gome masculin

Declinason
Singular	Plural
gome	gomes
[ˈgume]	[ˈgumes]

1. (medecina) Ipertrofia difusa de la glandola tiroïda en davant de la traquèa-artèria e del laringe e que desfòrma lo col.

Variantas dialectalas

• gom

Derivats

• se gomar
• gomat

Sinonims

• guitèrm (lengadocian)
• gavèr (gascon)
• goitre

Traduccions

alemand: Kropf (de) anglés: goitre (en) (RU), goiter (en) (EUA) basc: okaila (eu), golo (eu) catalan: goll (ca), gotirló (ca), estruma (ca)

espanhòl: bocio (es) francés: goître (fr) (abans de 1990), goitre (fr) (ara) italian: gozzo (it), struma (it) portugués: bócio (pt)

Forma de vèrb

gome

1. primièra persona del singular de present de l'indicatiu de gomar
2. tresena persona del singular de present de l'indicatiu de gomar

Espanhòl

Prononciacion

/ˈgome/, /ˈgome/

Forma de vèrb

gome

1. primièra persona del singular de present de l'indicatiu de gomar
2. tresena persona del singular de present de l'indicatiu de gomar

Portugués

Prononciacion

[?]

Forma de vèrb

gome

1. primièra persona del singular de present de l'indicatiu de gomar
2. tresena persona del singular de present de l'indicatiu de gomar