gravide

Occitan

Etimologia

Del latin gravida « emprenhada », de gravis (« pesuc »).

Prononciacion

/gɾaˈβiðe/, /gɾaˈβiðe/, provençau /gʀaˈvide/, /gʀaˈvide/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	gravide	gravides
	[gɾaˈβiðe]	[gɾaˈβiðes]
Femenin	gravida	gravidas
	[gɾaˈβiðo̞]	[gɾaˈβiðo̞s]

gravide

1. (reproduccion) Se dich d’una feme prèsta a póner pels ovipars, o en gestacion pels mamifèrs, o alara portant un sac d'uòus pels arpaticoïds (copepòd, crustacèu).
2. (medecina) Que conten un embrion o un fètus.
   • Utèr gravide
3. (medecina) Que se rapòrta a l’estat de la femna emprenhada.
   • Prurit gravide

Variantas dialectalas

• gravid

Traduccions

alemand: Gravid (de) anglés: pregnant (en), gravid (en) basc: catalan: gràvid (ca)

espanhòl: grávido (es) francés: gravide (fr) italian: gravido (it) portugués: grávido (pt)

Francés

Etimologia

Del latin gravida « emprenhada », de gravis (« pesuc »).

Prononciacion

/ɡʁavid/, /ɡʁavid/

Adjectiu

gravide masculin o femenin, Plural: gravides

1. gravide ^(oc)