embrion
Occitan
Etimologia
- Del grèc ancian ἔμβρυον, émbruon.
Prononciacion
/emˈβɾjun/, provençau /ẽⁿˈbʀjũⁿ/ França (Bearn) : escotar « embrion »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| embrion | embrions |
| [emˈβɾjun] | [emˈβɾjuns] |
embrion masculin
- (embriologia) Grelh que se desvolopa après la concepcion dels vivipars. L’organisme es a aquel estadi dempuèi la primièra division de l’uòu o zigòt fins a l'estadi de fètus, ont los organs màger son format, a partir de 12a setmana de l'emprenhament per l’èsser uman.
- (analogia) (botanica) Planta qu'es pas encora desvelopada, qu'es en gèrme o en boton.
- (figurat) Çò qu’es pas acabat.