grua

Occitan

Etimologia

Del latin grus.

Prononciacion

lengadocian, gascon /gɾyo̞/, /gɾyo̞/

provençau /gʀyə/, /gʀyə/

França (Bearn) : escotar « grua »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
grua	gruas
[gɾyo̞]	[gɾyo̞s]

grua femenin

Una grua (aucèl).

Una grua (maquina).

1. Ornt. Nom donat a divèrses grands aucèls de la familha dels gruids (Gruidae).
2. Maquina destinada a l'elevacion de cargas pesugas.

Variantas dialectalas

• gruia

Derivats

• grua brolga

Traduccions

anglés: Kranich (de) (ornitologia), Kran (de) (tecnologia) anglés: crane (en) asturian: grúa (ast) basc: garabia (eu) catalan: grua (ca) espanhòl: grúa (es) francés: grue (fr) quirguiz: туруна (ky) italian: gru (it) portugués: grua (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin grus.

Prononciacion

oriental /ˈɡɾuə/, /ˈɡɾuə/, occidental /ˈɡɾua/, /ˈɡɾua/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
grua	gruas

grua femenin

1. grua ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin grus.

Prononciacion

[?]

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
grua	gruas

grua femenin

1. grua ^(oc), Maquina destinada a l'elevacion

grua femenin, (masculin: grou)

1. (ornitologia) grua ^(oc)