haubèrc

Occitan

Etimologia

Deu francic *halsberg (hals, lo còth e berg, çò qui empara).

Prononciacion

/hawˈbɛrk/, /hawˈbɛrk/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
haubèrc	haubèrcs
[hawˈbɛrk]	[hawˈbɛrks]

haubèrc masculin (gascon)

1. Còta de malha.

Variantas dialectalas

• albèrg (lengadocian)
• auberc (provençau)
• aubèrc (gascon) (lengadocian)
• aubrèc (gascon)

Traduccions

alemand: kettenhemd (de) (neutre) anglés: hauberk (en)

francés: haubert (fr) italian: usbergo (it)

Referéncias

Miquèu Grosclaude, Gilabèrt Nariòo, Patric Guilhemjoan, Dictionnaire Français / Occitan (gascon), Per Noste, 2007