imitar

Occitan

Etimologia

Del latin imitari.

Prononciacion

/imiˈta/, /imiˈta/

França (Bearn) : escotar « imitar »

Sillabas

i | mi | tar (4)

Vèrb

imitar

1. Far parièr que qualqu'un mai.
2. Prendre l'aparença, o la votz, de qualqu'un mai o de quicòm.

Derivats

• imitacion
• imitador
• imitaire
• imitator

Traduccions

alemand: nachahmen (de) anglés: to imitate (en) cannada: ಅನುಕರಿಸು (kn) catalan: imitar (ca) espanhòl: imitar (es) esperanto: imiti (eo)

francés: imiter (fr) italian: imitare (it) ongrés: utánoz (hu), imitál (hu) portugués: imitar (pt) romanés: a imita (ro)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	imitar
Gerondiu	imitant
Participi passat
	singular			plural
masculin	imitat			imitats
femenin	imitada			imitadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	imiti imite	imitas	imita	imitam	imitatz	imitan
Imperfach	imitavi	imitavas	imitava	imitàvem	imitàvetz	imitavan
Preterit	imitèri	imitères	imitèt	imitèrem	imitèretz	imitèron
Futur	imitarai	imitaràs	imitarà	imitarem	imitaretz	imitaràn
Condicional	imitariái	imitariás	imitariá	imitariam	imitariatz	imitarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	imite	imites	imite	imitem	imitetz	imiten
Imperfach	imitèssi	imitèsses	imitès imitèsse	imitèssem	imitèssetz	imitèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	imita !	—	imitem !	imitatz !	—
Negatiu	—	imites pas !	—	imitem pas !	imitetz pas !	—
Nòtas