immergir

Occitan

Etimologia

Del latin immergĕre.

Prononciacion

/immeɾˈd͡ʒi/, /immeɾˈd͡ʒi/

França (Bearn) : escotar « immergir »

Vèrb

immergir

1. Metre jos la superficia d'un liquid.

Traduccions

alemand: untertauchen (de) anglés: to immerse (en) catalan: immergir (ca) espanhòl: sumergir (es)

francés: immerger (fr) italian: immergere (it) neerlandés: onderdompelen (nl) sicilian: abbuddari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	immergir
Gerondiu	immergissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	immergit			immergits
femenin	immergida			immergidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	immergissi	immergisses	immergís	immergissèm	immergissètz	immergisson
Imperfach	immergissiái	immergissiás	immergissiá	immergissiam	immergissiatz	immergissián
Preterit	immergiguèri	immergiguères	immergiguèt	immergiguèrem	immergiguèretz	immergiguèron
Futur	immergirai	immergiràs	immergirà	immergirem	immergiretz	immergiràn
Condicional	immergiriái	immergiriás	immergiriá	immergiriam	immergiriatz	immergirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	immergisca	immergiscas	immergisca	immergiscam	immergiscatz	immergiscan
Imperfach	immergiguèsse	immergiguèsses	immergiguèsse	immergiguèssem	immergiguèssetz	immergiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	immergís !	—	immergiscam !	immergissetz !	—
Negatiu	—	immergiscas pas !	—	immergiscam pas !	immergiscatz pas !	—