impavid

Occitan

Etimologia

Del latin impavidus « que cren pas res ».

Prononciacion

/impaˈβit/, /impaˈβit/, procençau /ĩⁿpaˈvit/, /ĩⁿpaˈvit/

Sillabas

im|pa|vid

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	impavid	impavids
	[impaˈβit]	[impaˈβits]
Femenin	impavida	impavidas
	[impaˈβiðo̞]	[impaˈβiðo̞s]

impavid

1. Que sentís pas o mòstra pas la paur.

Variantas dialectalas

• impavide (gascon)

Antonims

• pauruc

Traduccions

alemand: furchtlos (de) anglés: fearless (en) basc: catalan: impàvid (ca)

espanhòl: impávido (es) francés: impavide (fr) italian: impavido (it) portugués: impávido (pt)