imperit
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin imperītus
Prononciacion
- lengadocian /impeˈɾit/
- provenau /ĩⁿpeˈʀi/
Sillabas
im|pe|rit
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : legadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | imperit | imperits |
| [impeˈɾit] | [impeˈɾits] | |
| Femenin | imperida | imperidas |
| [impeˈɾiðo̞] | [impeˈɾiðo̞s] | |
imperit
- Que sap pas res.
- Que sap pas far coma cal.
Sinonims
|
Que sap pas res |
Que sap pas far coma cal |
Traduccions
|
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : legadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| imperit | imperits |
| [impeˈɾit] | [impeˈɾits] |
imperit masculin, (femenin: imperida)
- Lo que fa mòstra d'impericia.
Catalan
Etimologia
- Del latin imperītus
Prononciacion
- /impəˈɾit/
Sillabas
im|pe|rit
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | imperit | imperits |
| Femenin | imperita | imperites |
imperit