indó

Occitan

Etimologia

Del pèrsa هندو, hendu, de هند, hend (« Índia »), del sanscrit sindhu, « lo riu » (los Pèrses nomenant atal aquestes que demoran del costat del « Riu »)

Prononciacion

/in'du/, /in'du/

Adjectiu

indó

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	indó	indós
	[in'du]	[in'dus]
Femenin	indoa	indoas
	[in'duɔ]	[in'duɔs]

1. Relatiu a l’indoïsme.

Nom comun

indó

Declinason
Singular	Plural
indó	indós
[in'du]	[in'dus]

1. Persona que practica l’indoïsme; indoïsta

Traduccions

alemand: Hindu (de) anglés: Hindu (en) basc: breton: bulgar: catalan: hindú (ca) chèc: danés: espanhòl: hindú (es), hinduista (es) esperanto: finlandés: francés: hindou (fr)

grèc: ινδουιστής (el) italian: indù (it), induista (it) leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: portugués: hinduísta (pt) romanés: suedés: turc: ucraïnian: