infames

Occitan

Prononciacion

lengadocian, gascon /iɱˈfames/, /iɱˈfames/; provençau /ĩⁿˈfame/, /ĩⁿˈfame/

Forma d'adjectiu

infames

1. Masculin plural de infame

Forma de vèrb

infames

1. Segonda persona del singular del present del subjontiu de infamar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de infamar

Anglés

Prononciacion

[?]

Forma de vèrb

infames

1. Tresena persona del singular del present simple de infame

Catalan

Prononciacion

oriental /iɱˈfaməs/, /iɱˈfaməs/, occidental /iɱˈfames/, /iɱˈfames/

Forma d'adjectiu

infames masculin o femenin

1. Plural de infame

Forma de vèrb

infames

1. Segonda persona del singular del present del subjontiu de infamar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de infamar

Francés

Prononciacion

/ɛ̃fam/, /ɛ̃fam/

Forma de vèrb

infames

1. Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de infamer
2. Segonda persona del singular del present del subjontiu de infamer

Espanhòl

Prononciacion

/iɱˈfames/, /iɱˈfames/

Forma d'adjectiu

infames masculin o femenin

1. plural de infame

Forma de vèrb

infames

1. Segonda persona del singular del present del subjontiu de infamar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de infamar

Portugués

Prononciacion

Portugal /ĩˈfɐmɨʃ/, /ĩˈfɐmɨʃ/; Brasil /ĩˈfɐ̃mɪʃ/, /ĩˈfɐ̃mɪʃ/, /ĩˈfəmis/, /ĩˈfəmis/

Forma d'adjectiu

infames masculin o femenin

1. Plural de infame

Forma de vèrb

infames

1. Segonda persona del singular del present del subjontiu de infamar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de infamar