interès public

Occitan

Etimologia

De interès e general.

Prononciacion

lengadocian, gascon /inteˌɾɛs pyˈβlik/, /inteˌɾɛs pyˈβlik/

provençau /ĩⁿteˌʀɛs pyˈblik/, /ĩⁿteˌʀɛs pyˈblik/

Sillabas

in|te|rès|pu|blic

Locucion nominala

Declinason
Singular	Plural
interès public	interèsses publics
[inteˌɾɛs pyˈβlik]	[inteˌɾɛses pyˈβliks]

interès public masculin

1. (Societat) Tot çò que consistís a melhorar l'interés comun, maximalizacion del bonaür individual de totes los membres d’un grop, d’una comunautat.
2. Mesa en òbra de l'interès general dins l'encastre juridic del drech public.

Vocabulari aparentat

• interès collectiu
• interès comun
• interès general / interès generau