interdiccion

Occitan

Etimologia

Del latin interdictio

Prononciacion

/interði't͡sju/, /interði't͡sju/ França (Bearn) : escotar « interdiccion »

Sillabas

in|ter|dic|cion

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
interdiccion	interdiccions
[interði't͡sju]	[interði't͡sjus]

interdiccion

1. Accion o efècte d'interdire
2. (drech) Restriccion de la personalitat juridica e per consequéncia privacion de drech.

Traduccions

alemand: Interdikt (de), Verbot (de) anglés: prohibition (en), proscription (en), veto (en), disallowance (en), interdiction (en), ban (en) catalan: interdicció (ca), prohibició (ca) espanhòl: prohibición (es)

francés: interdiction (fr) italian: divieto (it) basc: debekua (eu) portugués: proibição (pt)