irrefutable
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin irrefutābilis.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /irefyˈtaβle/
- lengadocian /irefyˈtaple/
- provençau /iʀefyˈtable/
Sillabas
i|rre|fu|ta|ble
Adjectiu
irrefutable
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | irrefutable | irrefutables |
| [irefyˈtaβle] | [irefyˈtaβles] | |
| Femenin | irrefutabla | irrefutablas |
| [irefyˈtaβlo̞] | [irefyˈtaβlo̞s] | |
- Qu'es pas susseptible de refutar, qu'òm pòt pas contradire
- (Pejoratiu) Qu'es jutjat non scientific a causa de son caractèr nom verificable o qu'òm pòt pas testar, quitament s'es impossible de probar la falsièra.
Antonims
Traduccions
Anglés
Etimologia
- Del latin irrefūtābilis.
Prononciacion
Sillabas
i|re|fu|ta|ble
Adjectiu
irrefutable
Catalan
Etimologia
- Del latin irrefūtābilis.
Prononciacion
Sillabas
i|rre|fu|ta|ble
Adjectiu
irrefutable masculin o femenin, (plurals: irrefutables)
Espanhòl
Etimologia
- Del latin irrefūtābilis.
Prononciacion
- /irefuˈt̪aβ̞le/
Sillabas
i|rre|fu|ta|ble
Adjectiu
irrefutable masculin o femenin, (plurals: irrefutables)