contradire

Occitan

Etimologia

Del latin contradicere.

Prononciacion

/kuntɾaˈðiɾe/, /kuntɾaˈðiɾe/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « contradire »

Sillabas

con | tra | di | re

Vèrb

contradire

1. Parlar en s'opausar a çò que qualqu'un ditz.

Traduccions

alemand: widersprechen (de) anglés: to contradict (en) catalan: contradir (ca)

espanhòl: contradecir (es) francés: contredire (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	contradire
Gerondiu	contradisent
Participi passat
	singular			plural
masculin	contradich contradit			contradiches contradits
femenin	contradicha contradita			contradichas contraditas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	contradisi	contradises	contraditz	contradisèm	contradisètz	contradison
Imperfach	contradisiái	contradisiás	contradisiá	contradisiam	contradisiatz	contradisián
Preterit	contradiguèri	contradiguères	contradiguèt	contradiguèrem	contradiguèretz	contradiguèron
Futur	contradirai	contradiràs	contradirà	contradirem	contradiretz	contradiràn
Condicional	contradiriái	contradiriás	contradiriá	contradiriam	contradiriatz	contradirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	contradiga	contradigas	contradiga	contradigam	contradigatz	contradigan
Imperfach	contradiguèssi	contradiguèsses	contradiguèsse	contradiguèssem	contradiguèssetz	contradiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	contradiga !	—	contradigam !	contradigatz !	—
Negatiu	—	contradigas pas !	—	contradigam pas !	contradigatz pas !	—
Nòtas