joc

Veire tanben : jòc, jo

Occitan

Etimologia

Del francic *juk « pèrga »

Prononciacion

lengadocian /d͡ʒuk/, /d͡ʒuk/

gascon /ʒuk/, /ʒuk/

Nom comun

joc (lengadocian) ; (gascon)

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
joc	jocs
[d͡ʒuk]	[d͡ʒuks]

Lo joc

1. Luòc ont joca los aucèls.
2. (especialament) Luòc ont joca la polalha pendent lor somelh.

Variantas dialectalas

• ajoc (gascon)

Derivats

• ajocador
• jocador
• jocar

Traduccions

alemand: Vogelstange (de), Hühnerstange (de), Vogel-, Hühner-stange f, Wiemen (de) anglés: perch (en), roost (en) catalan: jóc (ca) (abans 2017), joc (ca) (ara) espanhòl: palo (es), aseladero (es), aselador (es)

francés: perchoir (fr), juchoir (fr), juc (fr) italian: gruccia (it), posatoio (it), pollaio (it) portugués: poleiro (pt), galinheiro (pt) sicilian: giuccu (scn)

Nom comun 2

joc (provençau) , (vivaroaupenc) ; masculin

Declinason
Singular	Plural
joc	jocs
[d͡ʒuk]

Esquèma d'un jo

1. Peça de fusta plaçada sus l'esquina dei buòus o d'autrei bèstias de tira per los encarrar.

Variantas dialectalas

• jo (lengadocian, provençau)
• jòng / jong (Auvernhat)
• jun (gascon)

Traduccions

alemand: Joch (de) anglés: yoke (en) basc: uztarri (eu) catalan: jou (ca) espanhòl: yugo (es)

francés: joug (fr) italian: giogo (it) portugués: jugo (pt) naut alemand ancian: joch (goh), joh (goh), juhhidi (goh) sapadin: joch (sapadin)

Catalan

Etimologia

(nom 1) Del latin jŏcus

(nom 2, adj) Del francic *juk « pèrga »

Prononciacion

oriental e nòrd-occidental /'ʒɔk/, /'ʒɔk/, valencian /'d͡ʒɔk/, /'d͡ʒɔk/

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
joc	jocs

joc masculin

1. jòc ^(oc)

Derivats

• joguina
• juganer
• jugar

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	joc	jocs
Femenin	joca	joques

joc

1. ajocat ^(oc)

Nom comun 2

joc masculin

1. joc ^(oc)