lauraire
Occitan
Etimologia
- De laurar amb lo sufix -aire.
Prononciacion
/lawˈɾajɾe/ (gascon) (lengadocian)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| lauraire | lauraires |
| [lawˈɾajɾe] | [lawˈɾajɾes] |
lauraire masculin
- Persona que lo trabalh es la laurada.
Sinonims
- laurador (gascon)