mèstre

Veire tanben : mestre

Occitan

Etimologia

Del latin magister.

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈmɛstɾe/, /ˈmɛstɾe/

provençau {{pron|ˈmɛstʀe|

França (Bearn) : escotar « mèstre »

Sillabas

mès | tre (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
mèstre	mèstres
[ˈmɛstɾe]	[ˈmɛstɾes]

mèstre masculin, (femenin: mèstra / mestressa)

1. Persona que contrarotla quicòm o qualqu'un.
2. Proprietari, patron.
3. (Antiquitat, en particular) Proprietari d’un esclau.
4. (lengadocian) ensenhaire, professor.
5. (Art, melhorariu) Lo que domina un art.
6. Títol de los dotats d'unas cargas, coma los avocat, notaris, uissièrs.

Parents

• mestrejar
• mestrejaire
• mestresa
• mestressa
• mestritge

Traduccions

Lo qu'exercís son autoritat
alemand: Herr (de), Herrscher (de), Meister (de), Machthaber (de) anglés: leader (en), chief (en) arabi: رب (ar) basc: jaun (eu), jabe (eu), nagusi (eu) catalan: amo (ca), mestre (ca) espanhòl: amo (es), dueño (es) francés: maître (fr) italian: padrone (it), signore (it) portugués: mestre (pt)

Proprietari
alemand: Besitzer (de), Herr (de) (d'un esclau) anglés: master (en), owner (en) (d'un animal), slaveholder (en) (d'un esclau) arabi: basc: catalan: amo (ca) espanhòl: maestro (es), amo (es) francés: maître (fr) italian: padrone (it) portugués: dono (pt)

Lo que domina un art
alemand: Meister (de) anglés: master (en), teacher (en) arabi: رب (ar) basc: catalan: mestre (ca) espanhòl: maestro (es) francés: maître (fr) italian: maestro (it) portugués: mestre (pt)

Títol de las professions juridicas
alemand: Maître (de) anglés: Maître (en) arabi: الأستاذ (ar), سيد (ar) basc: catalan: mestre (ca) espanhòl: maestro (es), licenciado (es) francés: maître (fr) italian: Avvocato (it) portugués: Doutor (pt)