manjaire
Aparéncia
Occitan
Etimologia
De manjar amb lo sufix -aire.
Prononciacion
/manˈd͡ʒajɾe/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « manjaire »
Nom comun
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | manjaire | manjaires |
| [manˈd͡ʒajɾe] | [manˈd͡ʒajɾes] | |
| Femenin | manjaira | manjairas |
| [manˈd͡ʒajɾo] | [manˈd͡ʒajɾos] | |
manjaire masculin
- Persona que manja.