maxillar

Occitan

Etimologia

Del latin maxillaris « de la maissa », de maxilla.

Prononciacion

lengadocian, gascon /masilˈla/, /masilˈla/

provençau /masiˈla/, /masiˈla/

Sillabas

ma|xil|la o ma|xi|lla

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	maxillar	maxillars
	[masilˈla]	[masilˈlas]
Femenin	maxillara	maxillaras
	[masilˈlaɾo̞]	[masilˈlaɾo̞s]

maxillar

1. Relatiu o qu'aperten a la maissa.

Traduccions

alemand: maxillar (de) anglés: maxillary (en) basc: catalan: maxil·lar (ca)

espanhòl: maxilar (es) francés: maxillaire (fr) italian: mascellare (it) portugués: maxilar (pt)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
maxillar	maxillars
[masilˈla]	[masilˈlas]

maxillar masculin

1. (per elipsi) Cadun dels òsses maxillars.

Traduccions

alemand: Kiefer (de) anglés: jaw (en), jawbone (en) basc: catalan: maxil·lar (ca)

espanhòl: maxilar (es) francés: maxillaire (fr) italian: mascella (it) portugués: maxilar (pt), maxila (pt)